Bluepole

Freelance telecom professional

Nieuwe EU-regelgeving alternatief voor Multi IMSI?

europeIn de aankondiging van de nieuwe EU roaming wetgeving zat naast de standaard tariefsverlagingen op retail en wholesale ook een interessante toevoeging: vanaf 2014 kunnen consumenten een zogenaamd roaming contract afsluiten bij een buitenlandse operator, met behoud van eigen nummer.

Dit zou dus betekenen dat als ik een maand in Spanje zit, ik een lokale ‘prepaid roaming’ contract afsluit, en die hele maand tegen lokaal tarief kan bellen, sms’en en internetten. Ik neem aan dat mijn Nederlandse contract dan gewoon doorloopt, dus ik moet volgens mij vrij veel verkeer genereren om voordeliger uit te zijn.

Maar nu las ik de suggestie op Telecompaper dat dit ook zou gelden voor MVNO’s. En daar komen dan de interessante mogelijkheden uit. Als je op dit moment een internationale SIM/propositie wilt maken, kun je in diverse landen wholesale contracten sluiten, maar om het technisch werkend te krijgen moet je vervolgens alle IMSI’s op één sim-kaart bakken. En naast technische complicaties zal niet iedere operator het toestaan om zijn IMSI te laden op een sim-kaart met 20 andere IMSI’s.

Dus nu zou dat dus veel makkelijker worden? Eén MSISDN en één IMSI, plus 20 local roaming contracten en je klant kan overal goedkoop bellen en internetten, en ook nog eens met zijn eigen nummer?

Ik moet eens even in de materie duiken, want ik vraag me af of dit zo makkelijk zou kunnen. In ieder geval heb ik nog tot 2014 om het uit te zoeken…

 

Grote verschillen tarieven data roaming

Naar aanleiding van het bericht dat versneld de wholesale én ook de retail tarieven voor data roaming moeten worden verlaagd, toch maar eens in de tarieven gedoken voor data roaming. En dat viel niet mee, zoals met alle tarief vergelijkingen op mobiel.

Zelf gebruik ik al een tijdje Internet Europa van T-Mobile, dat is € 9,95 per maand voor onbeperkte data roaming in de EU (lees: 500Mb normale snelheid daarna 64kb/s). Dat lijkt goedkoop en blijkt ook zo, maar de catch is wel dat je dit iedere maand gedurende de hele looptijd van je contract betaalt = € 240,- in totaal voor mij. Maar na 2 weekendjes buitenland die resulteerden in een net zo groot bedrag aan data roaming kosten was de keuze snel gemaakt…

  • Opvallend is dat KPN alleen voor zakelijke klanten een bundel heeft, consumenten betalen per Mb. Prepaids kunnen sowieso niet mobiel internetten.
  • Vodafone heeft alleen dag-bundels van € 7,50 waardoor als je wat langer weg bent, de kosten behoorlijk oplopen.
  • Zoals gezegd, T-Mobile heeft van de grote 3 de voordeligste tarieven, met een dag-, week- en maandbundel. Maar alleen de dag- en weekbundel zijn los aan te schaffen, de maandbundel kan dus behoorlijk in de papieren lopen.

Maar gelukkig zijn daar altijd de MVNO’s die in de gaten springen die de grote MNO’s laten liggen!

Zo zijn daar Droam, Maxroam en Truphone die allemaal goedkope data-roaming aanbieden. De laatste 2 zijn UK providers, maar volgens de website bezorgen ze hun sim’s ook in NL.

Vooral Droam is voordelig is als je langer dan een week weg bent. En het is meer dan een sim, je krijgt een mobiele wifi hotspot mee, zodat je gewoon bereikbaar blijft op je eigen sim (en je ook nog eens vrienden maakt als je je verbinding deelt).

De belangrijkste tarieven voor Europa, de rest zal ik later delen via Google Docs:

Kosten per dag:

KPN: € 12,50 voor 50Mb (alleen zakelijk)

Vodafone: € 7,50 voor 50Mb

T-Mobile: € 4,95 voor 50Mb

Droam: € 27,50 voor 50Mb

Maxroam: € 9,- voor 30Mb

Kosten per week:

KPN: alleen per dag dus € 87,50 voor 350 Mb (alleen zakelijk)

Vodafone: alleen per dag dus € 52,50 voor 350 Mb

T-Mobile: € 14,95 voor onbeperkt1 (postpaid) of 100Mb (prepaid)

Droam: € 48,50 voor 350Mb (50Mb per dag) of € 65,- voor 1 Gb (maand geldig)

Maxroam: € 29,- voor 100Mb

Kosten per maand:

KPN: € 10,- voor 100Mb (alleen zakelijk, per kalendermaand en daarna €2,- p/mb)

Vodafone: alleen per dag, dus reken zelf maar uit…

T-Mobile: € 9,95 voor onbeperkt2 (alleen bij 1 of 2 jarig voice abo)

Droam: € 65,- voor 1 Gb

Maxroam: € 55,- voor 200Mb

1 na 100Mb 64kb/s  2 na 500Mb 64kb/s

Truphone staat hierin niet vermeld, zij hebben vooral goedkope tarieven ($0,10 per Mb) voor de VS en Australië.

Het loont dus zeker de moeite om bij langer verblijf in het buitenland een andere provider te kiezen. Je kunt natuurlijk ook altijd daar een lokale prepaid SIM kopen en zelf zo’n mobiele hotspot meenemen!

En tot slot de dikke disclaimer: er zitten zoveel mitsen, maren, addertjes, voorwaarden en kleine lettertjes aan bovenstaande tarieven dat ik toch vooral wil adviseren om zelf in de websites te duiken.

 

Mobiel betalen alleen succesvol buiten Westerse landen?

Mobile payment of in gewoon Nederlands mobiel betalen is altijd al beschouwd als de hype die maar niet wil doorbreken. Al sinds er mobiele telefoons zijn, werd er druk gefilosofeerd over betalen met je mobieltje, werden vooral in Scandinavische landen diverse pilots gestart maar veel verder dan een blikje cola kopen op het kantoor van Nokia in Finland kwam het vaak niet.

De enige applicatie die ik regelmatig gebruik en enigszins in de buurt komt van mobiel betalen is die van Parkline, om me aan en af te melden voor het parkeren. En natuurlijk saldo checken op de diverse apps, maar veel verder is het nooit gekomen hier in NL en EU.

Wat een contrast dan als je leest over M-PESA, het buitengewoon succesvolle mobile payment systeem in Kenia. Maar liefst 23% van de bevolking gebruikt het, en een ongelofelijke 11% van BBP gaat door het systeem.

Belangrijkste redenen voor het succes zijn juist het tegenovergestelde van de factoren waardoor men altijd dacht dat in het ontwikkelde Westen mobile payment een succes zou worden:

– vrijwel iedereen gebruikt cash geld.

– weinig mensen hebben een bankrekening: ze houden het geld liever contant dan dat de belasting ervan weet, er is geen vertrouwen in de bank, of ze kunnen überhaupt geen bankrekening krijgen (geen vast inkomen, vast adres, etc.).

– iedereen heeft wel een mobiel, maar geen smartphone.

– vrijwel niemand heeft thuis internet.

Dus wat doe je als je een rekening of iemand anders wilt betalen, of je wilt toch van je hoeveelheid cash af? Dan stort je het bij een van de duizenden winkeltjes op je telefoonrekening. Met je e-cash betaal je vervolgens, via simpele sms opdrachten. De ontvanger kan op zijn beurt de e-cash weer doorsturen, beltegoed van maken of op dezelfde plek waar hij beltegoed koopt zijn e-cash omzetten in contant geld.

Dachten we juist dat een omgeving waarbij iedereen al elektronisch betaalt, een mooie smartphone heeft en natuurlijk een bankrekening of creditcard, de voedingsbodem zou zijn voor succesvol mobiel betalen, blijkt dus juist het tegenovergestelde.

Een van de barrières die namelijk hier spelen, zijn concurrerende manieren van (elektronisch) betalen. En dat is juist zo goed geregeld hier in de EU en de VS. Overal kan je met plastic betalen, thuis heeft iedereen internet bankieren, dus waarom zou je enthousiast overstappen op mobiel betalen?

Dat maakt ook de acceptatie zo moeilijk, niet alleen bij consumenten die nog maar net gewend zijn aan mobiel internet, maar zeker bij de retailers, die moeten de overstap willen maken naar mobiel betalen. Dit betekent in de praktijk een investering in nieuwe apparatuur met bijvoorbeeld NFC technologie, zodat de pin-terminal kan communiceren met de telefoon. Daarnaast speelt natuurlijk de machtsstrijd, wie dit nu uiteindelijk gaat aanbieden: de banken, creditcard maatschappijen of de telco’s? De marges op betalings transacties zijn al klein, dus er is weinig animo om dit te delen met andere partijen.

Kortom, ik denk niet dat mobile payment hier in Nederland, de EU of VS zo’n enorme vlucht gaat nemen. Er zijn interessante ontwikkelingen, zoals Google Wallet met NFC telefoons en Square voor de iPhone, maar het risico van fragmentatie is hierdoor wel groot. Naast de eerder genoemde partijen (banken, creditcard en telco’s) moeten dan ook nog de handset leveranciers op dezelfde lijn komen. Zelfs de inzet van de EU Commissie zal hier denk ik weinig schot in brengen.

Nee, juist het gebrek aan al deze technologieën en het ontbreken van alom aanwezige elektronische betaalmethoden zorgt voor booming business in Afrikaanse en Aziatische landen op het gebied van mobile payment!

 

KPN geeft startschot prijsverhogingen mobiel internet

KPN heeft vandaag de aftrap gegeven: het verhoogt de prijzen voor mobiel internet (fors volgens velen). Dus wat ik al eerder vermoedde, blijkt dus te kloppen: de invoering van netneutraliteit wordt afgewenteld op de consument.

Het is jammer dat de interpretatie van de begrippen netneutraliteit en prijsdifferentiatie geen gelijke tred heeft gehouden. Ik denk dat de Nederlandse consument beter af was geweest de invoering van netneutraliteit zonder een verbod op prijsdifferentiatie. Op deze manier was namelijk wel gegarandeerd dat alle nieuwe, innovatieve apps niet geblokkeerd mogen worden, maar dat operators wel aparte tarieven mogen vragen voor de verschillende toepassingen. Nu is dit onderscheid niet te maken, dus moet de hele bundel maar duurder worden gemaakt. De grootverbruikers drijven zo de kosten op voor de ‘gewone’ consument.

De andere operators zullen weldra volgen, en de tijd dat je voor een tientje onbeperkt mobiel internet had is dus echt definitief voorbij. Misschien liggen hier kansen voor de MVNO’s, of de kabelaars en Tele2 die de nieuwe data licenties hebben bemachtigd?

 

De Tweede Kamer en retail tarifering

De discussie over netneutraliteit is nu definitief een discussie over de centen geworden. De Tweede Kamer wil gedifferentieerde tarifering voor mobiel (en in het voorstel ook vast) internet gaan verbieden. De tekst van het amendement is enigszins vaag, maar het zou erop neer komen dat een mobiele provider geen internet diensten mag belemmeren of vertragen, of van een apart tarief voorzien. Het eerste kan ik nog wel mee inkomen: het blokkeren of dusdanig vertragen van een Whatsapp ten gunste van je eigen SMS-verkeer zou niet juist zijn. Maar de Tweede Kamer draaft nu door, met de toevoeging dat ook een ander tarief voor deze dienst niet is toegestaan.

Nederland zou hiermee binnen Europa een unieke wetgeving krijgen, die in mijn ogen voor veel problemen kan zorgen. Want waarom zou de wetgever zich bemoeien met retail prijzen, terwijl juist in Europees verband aan de achterkant, dus aan de wholesale kant, de nodige maatregelen worden genomen.

Zolang een provider geen diensten volledig blokkeert, maar alleen andere prijzen ervoor vraagt, wat is dan het issue? Er vindt geen censuur plaats, websites of diensten worden niet geblokkeerd, alleen hangt aan sommige toepassingen een hoger prijskaartje. Maar als dit voorstel erdoor komt, dan maken operators hun mobiele internet bundels gewoon 3x duurder. En dan betaalt iedereen, dus ook degenen die niet Whatsapp-en of Skype-en met hun mobiel, de rekening hiervoor.

Opvallend ook dat de Tweede Kamer dit direct ook voor het vaste net van toepassing laat zijn. Momenteel betaal ik bij Ziggo een extra bedrag per maand, zodat ik kan bellen via mijn kabel-internet. Kan ik straks Ziggo erop aanspreken dat mijn verbinding niet ‘netneutraal’ is, en ik niet extra wens te betalen? Of kunnen ADSL-klanten straks eisen, dat hun IPTV diensten zonder extra kosten aan hun worden aangeboden?

De legal en lobby afdelingen van de mobiele én vaste internet providers krijgen het nog druk vrees ik, want als dit voorstel erdoor komt, dan krijg je rare situaties…

 

Netneutraliteit op mobiel

Interessante discussie die nu op gang komt, naar aanleiding van de aankondiging van KPN om prijsdifferentiatie toe te passen op haar mobiel internet abonnnementen. De Tweede Kamer bemoeit er zich direct mee, en sommige partijen eisen ingrijpen van de overheid om ‘netneutraliteit’ af te dwingen.

Nu is er alleen geen consensus over wat netneutraliteit is: de Nederlandse Wikipedia pagina heeft een lijst met stellingen die van toepassing zouden moeten zijn op providers:

  • Providers moeten altijd in staat kunnen zijn hun netwerk te dimensioneren en het netwerk voor alle gebruikers bruikbaar te houden.
  • Daartoe mogen zij grootgebruikers en excessief wildgroeiende protocollen redelijkerwijs inperken.
  • Providers mogen dienstenaanbieders nooit blokkeren ten behoeve van eigen diensten.
  • Providers mogen specifieke diensten voorrang geven op voorwaarde dat dit niet ten koste gaat van andere diensten.
  • Providers mogen specifieke dienstverleners geen voorrang geven en niet benadelen.
  • Providers moeten dezelfde prijsstellingen voor externe dienstenaanbieders hanteren als men intern voor vergelijkbare diensten gebruikt.

Vooral de derde bullet is interessant: een dienst die door derden wordt aangeboden blokkeren ten behoeve van een eigen dienst. Een goed voorbeeld hiervan is Whatsapp, een zogenaamde SMS over IP dienst die bijzonder populair is. Berichten tussen gebruikers worden verstuurd over de internet verbinding, gebruikers zullen dus een stuk minder SMS versturen. Een ander goed voorbeeld is Skype, waarbij je belt over IP i.p.v. traditioneel GSM.

De discussie loopt echter 2 kanten op: netneutraliteit is m.i. het niet volledig blokkeren van diensten, of afsluiten van bepaalde web-pagina’s (zoals Facebook of Twitter). Wat KPN en waarschijnlijk de andere operators van plan zijn, is het differentiëren in prijs voor de toegang tot bepaalde diensten.

In Nederland zijn we echter al zo verwend met mobiele internet abonnementen van een tientje per maand (de laatste tijd zelfs voor bedragen van € 2,50) met inbegrip van volledigde internet-toegang, dat het bijna als een recht wordt gezien. Een ordinaire prijsverhoging wordt dan ook aangegrepen om te schermen met grondrechten als netneutraliteit. Maar zolang alle diensten, of dit nu Whatsapp of Skype of email is, gewoon beschikbaar blijven alleen gedifferentieerd in prijs, wat wordt de consument dan ontnomen? Gaat de Tweede Kamer zich ook bemoeien met welke ingrediënten de bakker in zijn brood stopt? Als iemand brood wil met alles erop en erin, dan betaalt hij hiervoor meer dan voor een sneetje witbrood.

Het zou daarentegen verkeerd zijn als de operators een volledige blokkade instellen van Whatsapp, Skype en de vele andere aanbieders, ten gunste van hun eigen producten. Het probleem is ook dat operators op applicatie niveau niet meer mee kunnen draaien met de Apple’s en Google’s van deze wereld. Een whatsapp-variant van KPN zelf, die alleen werkt tussen KPN abonnees, daar zitten weinig consumenten op te wachten. En voordat er samenwerking op dit vlak tussen operators is, zijn we 10 jaar verder.

Dus in plaats van verdienen aan de App, moet er dan maar geld worden verdiend aan de drager, de internet-verbinding. Zuur voor de consument, die moet nu weer gaan kiezen tussen betalen per SMS, of een maandelijkse bundel waarmee hij onbeperkt berichten ping’t, whatapp’t of whatever…

 

Private GSM

Laatst raakte ik tijdens een congres in gesprek over het onderwerp Private GSM, een interessante ontwikkeling voor met name groot-zakelijke klanten. Wat is het precies en wat zijn de mogelijkheden?

Door nieuwe regelgeving is een gedeelte van de DECT-frequenties, de zogenaamde guardband, vrijgegeven voor ‘eigen’ GSM gebruik. Het betreft een klein stuk frequentie band vlak boven de GSM-1800 frequentie. Te vergelijken met Wifi, mag nu iedereen van dit stukje bandbreedte gebruik maken om (op lokale schaal) GSM te gebruiken.

Het mooie is dat vrijwel alle GSM-toestellen die nu op de markt zijn, ook deze frequentie aankunnen. Je hoeft dus geen nieuwe multi-mode toestellen o.i.d. aan te schaffen. Heb je nu als bedrijf last van een slechte indoor dekking, of wil je op je eigen terrein de werknemers gratis onderling laten bellen, dan is Private GSM een prima oplossing! Het is tevens een goede vervanger van DECT, aangezien het bereik veel beter is en minder pico-cellen nodig heeft.

Het zal denk ik echter voornamelijk gebruikt worden om indoor coverage te verbeteren, de meeste zakelijke abonnementen bieden al gratis onderling bellen aan. Daarnaast biedt het voordelen om een koppeling te leggen met de telefooncentrale van je bedrijf, zodat de werknemer via de PABX op kantoor belt en gebeld wordt op zijn mobiel (maar op/via zijn vaste nummer).

Hoe is het te realiseren? Er zijn diverse partijen te vinden die dit aanbieden. Grofweg komt het neer op 1 of meerdere picocellen/antennes die werken op de private GSM frequentie, een GSM ‘server’ die net als een HLR/MSC de gesprekken en gebruikersbeheer regelt en die gekoppeld is aan de PABX. Het toestel kan dual-sim zijn, met een standaard sim van je provider en je eigen white-label (of een standaard toestel met een dual-sim adapter).

Nog mooier zou zijn als je een multi-imsi sim-kaart hebt, waarbij de 2 sim-kaarten op 1 fysieke sim zijn samengevoegd. Ben wel benieuwd of een van de drie operators hieraan meewerkt in bijvoorbeeld een MVNO constructie (in Duitsland start KPN hier wel mee, via E-plus en Onephone). Voor roaming oplossingen wordt al wel multi-imsi gebruikt, dit is dan vergelijkbaar waarbij je ‘roamt’ op je eigen netwerk.

Er zijn echter ook al toestellen op de markt die niet alleen dual-sim zijn, maar ook ‘dual-radio’. Beide sim-kaarten zijn dus actief en er hoeft niet gewisseld te worden (je bent dus altijd bereikbaar op beide nummers).

Genoeg mogelijkheden en kansen dus, de ontwikkelingen zullen dan ook niet stilstaan schat ik in. Oplossingen waarbij WLAN op kantoor wordt gebruikt om over te bellen zijn nooit echt mainstream geworden, private GSM zou dat wel eens kunnen worden!

Android vs iPhone (2)

Het kan verkeren. Zo enthousiast was ik in het begin over Android, zo steeds minder gebruik ik hem dagelijks. De iPhone 3G is nu toch weer het meest gebruikte toestel, en wel om de reden dat hier de meeste, nuttigste, leukste, etc. applicaties voor gemaakt worden.

Eigenlijk sluit het aan op mijn eerdere post, dat internetten op de iPhone niet echt soepel gaat (wel stuk beter op de 3GS) en de Android echt een internet toestel is. Maar de tekortkomingen van de Safari browser worden geheel teniet gedaan door de vele applicaties die juist weer gebaseerd zijn op een internet-site. Voor alle populaire websites hoef je niet meer je browser te openen, maar een aparte app.

Mijn meest gebruikte apps zijn voor het grootste deel dus niet nieuwe, innovatieve toepassingen maar app-versies van een site. De meest gebruikte op mijn iPhone zijn zo al Buienrader, NU, Twitter, LinkedIn en TV Gids. En hier wringt de schoen bij Android, waar er een stuk minder applicaties voor zijn en deze vaak ook nog minder prettig werken dan op de iPhone. Op deze laatste werken de apps toch net wat makkelijker en zien er gelikter uit.

De G1 met Android gaat nog wel geregeld aan om nieuwe applicaties te testen (zoals nu Google Navigate, of AR toepassingen dankzij het kompas), maar als dagelijks toestel is het toch weer de iPhone, dankzij het app-based-web-browsing!

Android vs iPhone

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik gebruik eigenlijk alleen nog maar mijn Google G1 met Android, mijn iPhone is momenteel niet meer dan een veredelde iPod…

Een paar maanden geleden besloot ik om naast mijn iPhone, waar ik nog steeds erg enthousiast over ben, de T-Mobile G1 aan te schaffen, uit nieuwsgierigheid naar het besturingssysteem Android. Hoewel de eerste indruk toch vooral de hardware betrof, niet mooi dus vanwege z’n plastic en ‘gammele’ voorkomen, bleek Android erg prettig in het dagelijkse gebruik. Het is intuïtief, loopt niet vast en wordt ook niet trager bij intensief gebruik. Vooral dit laatste kan vervelend zijn bij de iPhone, wat grotere sites bekijken in Safari zorgt regelmatig voor een hangende of zichzelf afsluitende browser. En dat is toch wat ik het meeste doe op mijn toestel: mobiel internet. En hierin blinkt dus juist Android uit, zijn browser heeft geen moeite met zware webpagina’s.

Uiteraard zijn er ook minpunten aan Android/G1:

  • geen synchronisatie met Outlook: alles loopt via Gmail, Google heeft ondertussen wel een sync tool uitgebracht voor de agenda, maar nog niet voor de contacts. Ik ben dus regelmatig bezig met het copy-pasten van contacten tussen Outlook en Gmail.
  • weinig nieuwe apps: de iPhone heeft bijna dagelijks wel nieuwe, leuke apps in haar Appstore, de Android Market van Google valt op dit gebied erg tegen. Mijn meest gebruikte apps, zoals NU.nl en Buienradar, zijn wel aanwezig, maar veel nieuw aanbod is er niet. Wellicht dat de recentelijk toegevoegde betaaloptie voor de apps meer aanbod oplevert.
  • batterij duur: het grootste minpunt is wel het risico om zonder lader van huis te gaan, na enig intensief gebruik/bellen is de G1 binnen een dag leeg.

Er zijn echter voldoende pluspunten:

  • stabiliteit: zoals gezegd, geen vastlopers of vertraagde interface, alles blijft snel en soepel werken.
  • ingebouwd kompas: dit maakt erg interessante applicaties mogelijk, in combinatie met het ingebouwde GPS. AR (Augmented reality) applicaties zoals Wikitude zijn hierdoor mogelijk: de telefoon weet niet alleen waar hij is, maar ook welke richting de gebruiker het toestel houdt. Wikitude is een applicatie die hiervan gebruik maakt door op het camera beeld informatie uit Wikipedia te projecteren. De toekomst m.i. van location based services, meer info hier.
  • browser: zoals gezegd, de G1 is een echt mobiel internet device, met een browser die stukken sneller en stabieler is dan de iPhone (ik heb geen harde cijfers om dit te onderbouwen, puur gebaseerd op eigen ervaring).
  • toestel aanbod: Android is een open platform, en niet gebonden aan een handset leverancier. Al een aantal leveranciers hebben aangekondigd toestellen met Android te gaan leveren, zodat een divers aanbod aan typen handsets ontstaat.

Door een aantal zaken is te merken dat Android nog niet zo ver ontwikkeld is als de iPhone, en zeker niet zo gehyped als dit Apple product, maar de basis is erg goed. Of het komt door de snelle en intuïtieve interface, de internet browser of het toetsenbordje, voorlopig is de G1 met Android mijn onverwachte favoriet.

Windows 7

Gisteren even de beta van Windows 7 geïnstalleerd, om te zien hoe de opvolger van het veel bekritiseerde Vista eruit gaat zien. Ik schrijf ook expres “even”, want de installatie ging bijzonder soepel en vlotjes. De installatie gebeurde wel op een zgn. Virtual PC, want om nu meteen m’n oude, vertrouwde XP weg te doen met een beta….

De performance viel toch nog reuze mee, ondanks dat m’n laptopje behoorlijk liep te zuchten om tegelijkertijd XP en 7 te draaien. Maar terwijl ik dit schrijf draait Windows 7 op de achtergrond, zonder al te veel problemen.

De interface ziet er strak uit, nog net iets beter en vooral rustiger dan Vista. De taakbalk is een stuk breder geworden, met nog alleen een groot icoon voor het programma dat actief is. Standaard zaken als het control panel en windows verkenner zijn ook overzichtelijker en eenvoudiger van opzet, met alleen de belangrijkste taken/knoppen in het zicht.

Meteen bij de 1e keer opstarten verschijnen diverse security waarschuwingen, bijvoorbeeld om een virus scanner te installeren en Windows Defender in te schakelen (tegen malware e.d.). Dit was al redelijk aanwezig in Vista, ook hier blijven de m.i. vaak overbodige en betuttelende waarschuwingen je om de oren vliegen. Maar voor een ander publiek zal het zeker nuttig zijn om op de gevaren van virussen, phishing, malware, etc. te wijzen.

In de beta zit ook Internet Explorer 8, welke al als losse beta te downloaden was. Ook hier niet heel veel verschil met de huidige versie, wel een aantal nieuwe features zoals InPrivate browsing, waarbij geen persoonlijke data wordt opgeslagen van je internet activiteiten. Met InPrivate blocking wordt ook richting third parties geen data meer doorgegeven of opgeslagen, zoals bijvoorbeeld tracking cookies.

Al met al vond ik het zeker de moeite waard om uit te proberen, en allicht een upgrade te overwegen zodra de officiële versie uit is (en dus Vista over te slaan). Een upgrade van mijn hardware (laptop) is niet nodig, nu het al prima draait op een VM (wel met 2,5Gb intern). 

De verwachting is dat Windows 7 eind van dit jaar, begin volgend jaar beschikbaar komt, en daarmee Vista gaat vervangen. Zo op het eerste gezicht lijkt het zeker een product dat succesvol Vista gebruikers (maar nog meer de twijfelende XP gebruikers zoals ik) kan overhalen. Maar het sentiment in de markt speelt hierbij ook een grote rol, met het product Vista was op zich niet heel veel mis mee, maar door alle negatieve berichtgeving lijdt het nu toch een kwijnend bestaan. Hopelijk gaat dat niet gelden voor Windows 7.

Ook testen? Ik zou aanraden om Virtual PC 2007 van Microsoft te gebruiken, hiermee kun je rechtstreekts de ISO opstarten die je download van de Windows 7 beta site (scheelt weer een DVD branden). Op deze manier kun je probleemloos testen, wel is een enigszins capabele host PC nodig om 2 systemen tegelijkertijd te kunnen laten draaien.

Uitgebreide review hier.